Een e-mailadres vragen zonder er iets voor terug te geven

De voorpagina had één knop en die vroeg om je e-mailadres, met als belofte dat je bericht kreeg als er ooit iets was. Daar staat nu een datum en een gratis webinar.

Waarom "hou me op de hoogte" bijna niets oplevert: je vraagt iets echts, een e-mailadres, en je geeft er een vage belofte voor terug die pas ooit ingaat. Wie twijfelt heeft geen reden om het nu te doen, en morgen is de pagina vergeten. Een gratis webinar op een genoemde datum is wél iets: het staat vast, het is binnenkort, en het kost niets. Dezelfde vraag, een aanleiding erbij.

En een startdatum bovenaan doet meer dan informeren. Zonder datum is een cursus iets dat er altijd nog wel zal zijn, en dan hoef je vandaag niets te beslissen. Met een datum erbij bestaat er ineens een moment waarop je te laat bent. Dat is geen trucje: als er echt een groep start, is dat gewoon waar, en het niet vermelden is het weglaten van het enige feit dat om een beslissing vraagt.

Voor de tweede aanmelding kwam er geen tweede formulier. Het bestaande formulier kreeg de mogelijkheid om zijn kop, uitleg en knop mee te krijgen, plus een verborgen veld met de aanleiding. Dat scheelt niet alleen kopieerwerk: de spamcontrole, de foutmeldingen en de kleine lettertjes zitten op één plek, en de dag dat daar iets aan verandert hoef je niet te onthouden dat het ergens nog een keer staat.

Het beeld was te licht en dat werd niet opgelost met een grotere letter. Er lag een verloop over de foto met vier overgangen. Op een breed scherm viel de tekst toevallig op het donkere deel, op een telefoon niet. Nu ligt er één egale donkere laag over de hele foto, met daar bovenop nog een verloop naar onderen, en is de foto zelf minder kleurig gemaakt. Daarmee is de foto achtergrond geworden in plaats van onderwerp. Twee eenvoudige lagen zijn hier beter dan vier slimme overgangen, want bij die vier moest je raden waar het te licht werd.