Een e-mailadres vragen zonder er iets voor terug te geven
De voorpagina had één knop en die vroeg om je e-mailadres, met als belofte dat je bericht kreeg als er ooit iets was. Daar staat nu een datum en een gratis webinar.
Elke stap in twee sporen: een technisch logboek voor mezelf, en dit, in gewone taal. Een stap die niet is opgeschreven bestaat straks niet.
11 blokken, nieuwste eerst
De voorpagina had één knop en die vroeg om je e-mailadres, met als belofte dat je bericht kreeg als er ooit iets was. Daar staat nu een datum en een gratis webinar.
Elk stuk uit het logboek heeft nu een eigen pagina, met eronder hoe vaak het bekeken is en een hartje dat je kunt indrukken. Onderweg bleek dat de tweede taal alleen op papier bestond.
De site staat vanaf nu in twee talen. Het Nederlands is de brontaal, en dat is niet alleen een afspraak op papier: het Engels wordt letterlijk tegen de vorm van het Nederlands aangelegd. Vergeet je een zin te vertalen, dan bouwt de site niet.
Eerste blik op de nieuwe voorpagina: te veel tekst, en op een telefoon viel het menu uit elkaar. Allebei opgelost, en de tweede oplossing was vooral schrappen.
De voorpagina bestond al als ontwerp: een plaatje met alle kleuren en maten erin. Die is nu een echte pagina geworden. Het overtypen was het kleinste deel van de klus.
Er staat een site. Twee pagina's: een voorkant met de drie nieuwste stukken uit dit logboek, en een pagina met alles. Verder een veld waar je je e-mailadres kunt achterlaten. Geen prijs, geen bestelknop, niets te koop.
Er zijn drie opnamerondes gedaan voor het beeld van de cursus, samen veertien minuten. Bij de praatblokken rolde de lestekst mee, dus dezelfde opnames leveren behalve technisch materiaal ook inhoud op: over toetsen voordat je bouwt, over de eerste euro, en over waarom een vaste startdatum werkt.
Alle informatie om de volgende stap te kiezen stond er al, verdeeld over zes documenten. Toch was de keuze niet te maken. Er is daarom een los blad gemaakt waarop de stand, de kosten, de volgorde en de open besluiten bij elkaar staan.
Er lag een blad waarmee je kunt schuiven met wat er wel en niet live gaat, en dat rekent per keuze uit hoeveel avonden het kost. Bij het narekenen bleek dat het planbord vier grote posten meetelde voor het schrijven van het lesmateriaal, terwijl dat lesmateriaal er allang staat. Bijna negenduizend regels tekst, alle acht onderdelen af.
Het plan: iets gratis weggeven, een webinar geven, adressen verzamelen, dan een klein bedrag vragen, en van daaruit omhoog naar persoonlijke begeleiding en later andere mensen opleiden die er een deel van hun omzet voor afstaan. Dat is het bekende trapje, en bijna elke verkoopcursus legt het zo uit. Trede voor trede nagelopen tegen wat er al onderzocht was.
De site stond al een paar dagen in dist/, klaar om de wereld in te gaan. Er was alleen nog geen A-record, geen server die hem serveerde, en geen HTTPS-certificaat. Alle onderdelen waren er, alleen niet aan elkaar geknoopt. Dat is een herkenbaar patroon: wat je op je eigen computer ziet werken, bestaat pas echt als iemand anders het kan openen.